Το Châteauneuf-du-Pape, το κρασί των παπών και των βασιλιάδων, αλλά και συνολικά η Côtes du Rhône και ευρύτερα τα κρασιά του νότιου Ροδανού συγκαταλέγονται στις κορυφαίες επιλογές των οινόφιλων αλλά και των απλών καταναλωτών. Φυσικά οι καλύτερες ετικέτες προέρχονται από τα crus της περιοχής καθώς η ποιότητα του φρούτου και το ξεχωριστό terroir έχουν προικίσει με την ονομασία τους την αφρόκρεμα των κρασιών της περιοχής δίνοντάς τους τη δυνατότητα να βρίσκονται πάνω από ευρύτερες περιφερειακές ταξινομήσεις όπως το Côtes du Rhône ή το Côtes du Rhône Villages, ξεχωρίζοντας και επιδεικνύοντας την ποιότητα που θεωρητικά πρέπει να διαθέτουν.
Η ονομασία όμως πέρα από την ανταμοιβή είναι και πρόκληση για τους αμπελουργούς καθώς, όπως γίνεται συνήθως με τις ονομασίες περιοχών, επιβάλλει αυστηρά όρια απόδοσης και επίπονες όσο και κοστοβόρες διαδικασίες μέχρι την εμφιάλωση (συγκομιδή χεριών κλπ)
Ενώ το Châteauneuf-du-Pape είναι το αρχικό cru του Νότιου Ροδανού, η πρόοδος στην αμπελουργία και την οινοποίηση έχουν μικρύνει την ποιοτική απόσταση μεταξύ της ονομασίας και των λιγότερο γνωστών και λιγότερο δαπανηρών, συνήθως, γειτόνων της.
Σήμερα, η περιοχή περιλαμβάνει 9 ονομασίες, οι οποίες προσφέρουν ξεχωριστά κρασιά που εκφράζουν τα ποικίλα terroirs της περιοχής.
Châteauneuf-du-Pape
Κρασιά που παρουσιάζουν κομψότητα, πλούτο, βάθος, συγκέντρωση και όγκο, τα Châteauneuf-du-Pape είναι τα αδιαφιλονίκητα διαμάντια του Ροδανού. Η ζήτηση γι 'αυτά είναι τόσο μεγάλη που περίπου το 80% των οίνων της περιοχής εξάγονται, κυρίως στις Η.Π.Α. και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Μέχρι τον 20ο αιώνα, η περιοχή υπέφερε από την αλόγιστη εκμετάλλευση του ονόματος προσελκύοντας πολλούς απατεώνες. Οι προσπάθειες των αμπελουργών του Châteauneuf-du-Pape να ορίσουν σύνορα και να επιβάλουν αυστηρούς κανόνες παραγωγής οδήγησε στη δημιουργία ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης (AOC), η οποία διέπει σήμερα τα κρασιά της περιοχής. Στη συνέχεια, το 1936, το Châteauneuf-du-Pape έγινε ένα από τα πρώτα AOC στη Γαλλία.
 |
| Αμπελώνας στο Châteauneuf-du-Pape |
Η τέχνη της ανάμειξης παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ταυτότητα αυτών των κρασιών. Οι οινοπαραγωγοί του Châteauneuf-du-Pape είναι ελεύθεροι να διαμορφώσουν το δικό τους, προσωπικό, χαρμάνι από οποιαδήποτε από τις 13 επιτρεπόμενες ποικιλίες σταφυλιών της περιοχής, με αποτέλεσμα, τα κρασιά της να ποικίλουν σημαντικά στη σύνθεση και στα χαρακτηριστικά δημιουργώντας μια πολύ μεγάλη ποικιλία σε στυλ και εκφράσεις.
Τα κρασιά που παράγονται είναι ερυθρά (93%) και λευκά (7%) ενώ οι επιτρεπόμενες ποικιλίες είναι οι: Bourboulenc (λευκή), Cinsault (ερυθρή), Clairette (λευκή και ερυθρή), Counoise (ερυθρή), Grenache (Blanc, Noir και Gris), Mourvèdre (ερυθρή), Muscardine (ερυθρή), Picardan (λευκή), Picpoul (Blanc, Noir και Gris), Roussanne (λευκή), Syrah (ερυθρή), Terret Noir (ερυθρή), Vaccarèse ή Brun Argenté (ερυθρή). Στους παραγωγούς της περιοχής περιλαμβάνονται μερικά πασίγνωστα ονόματα της γαλλικής οινοποιίας όπως τα Château de Beaucastel, Château Rayas, Domaine du Pégau και Domaine du Vieux Télégraphe.
Tavel
Στο Tavel, υπήρχε ανέκαθεν μόνο ένα χρώμα κρασιού και αυτό ήταν το ροζέ, με αποχρώσεις που κυμαίνονται από βαθύ του σολομού μέχρι ανοιχτό ρουμπινί. Μάλιστα ενώ τα ροζέ συχνά αντιμετωπίζονται ως υπο-παράγωγο κόκκινου κρασιού, τα σταφύλια εδώ καλλιεργούνται αποκλειστικά για το συγκεκριμένο στυλ. Το Tavel έγινε η πρώτη γαλλική ονομασία ροζέ το 1937 και παραμένει η μόνη ονομασία στην περιοχή του Ροδανού αποκλειστικά για ροζέ.
 |
| Η ταμπέλα τα λέει όλα |
Τα κρασιά που παράγονται είναι Ροζέ (100%) ενώ οι επιτρεπόμενες ποικιλίες χωρίζονται στις βασικές που είναι οι παραλλαγές του Grenache (Blanc, Noir και Gris) και τις συμπληρωματικές που είναι οι: Bourboulenc, Calitor Noir, Carignan, Cinsault, Clairette (Blanche και Rose), Mourvèdre, Picpoul (Blanc, Noir και Gris) καθώς και το Syrah. Κυριότεροι παραγωγοί της περιοχής είναι οι: Château d’Acqueria, Domaine Maby και Les Vignerons de Tavel
Lirac
Ονομασία cru από το 1947 το Lirac με χαρακτηριστικό του το ότι έχει άδεια παραγωγής ερυθρών, λευκών και ροζέ οίνων. Μεγάλο μέρος της παραγωγής του Lirac είχε επικεντρωθεί στα απλά Ροζέ αν και σήμερα τα κόκκινα κρασιά αποτελούν το 85% της παραγωγής του.
Ενώ το Grenache είναι η κεντρική ποικιλία στο ξεχωριστό χαρακτήρα της περιοχής, όλο και περισσότερο χρησιμοποιούνται το Syrah και το Mourvèdre ως κύρια σταφύλια ανάμειξης. Τα καλύτερα ερυθρά κρασιά της περιοχής είναι γνωστά για το άρωμά και την πολυπλοκότητά τους.
Το Châteauneuf-du-Pape και το Lirac έχουν πανομοιότυπη σύσταση εδαφών αν και συχνά το Lirac βρίσκεται στη σκιά του Châteauneuf-du-Pape.
 |
| Αμπελώνας στο Tavel |
Viognier. Τέλος για τα Ροζέ οι βασικές ποικιλίες είναι: Cinsault, Grenache Noir, Mourvèdre, Syrah και τα χαρμάνια συμπληρώνουν οι: Bourboulenc, Carignan, Clairette (Blanche, Rose), Grenache Blanc, Marsanne, Picpoul, Roussanne, Ugni Blanc και Viognier. Γνωστοί παραγωγοί είναι: Les Vignerons de Tavel & Lirac, Domaine Coudoulis, Domaine de la Mordorée και Domaine Lafond
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου