Η ιστορία του Carmenère και η μορφή του σήμερα (Μέρος 1ο)


Τις δύο τελευταίες, τουλάχιστον, δεκαετίες, το Carmenère είναι η ποικιλία της Χιλής αν και
όπως το Malbec στη γειτονική Αργεντινή, δεν κατάγεται από την χώρα αλλά είναι "μετανάστης" από τη Γαλλία . Όμως σε αντίθεση με το Malbec με τα ώριμα, ζουμερά φρούτα και την απαλή αίσθηση στο στόμα, το Carmenère δεν έχει την αμεσότητα του γείτονα , καθώς οι έντονες πράσινες νότες από τη μεγάλη συγκέντρωση μεθοξυπυραζινών το καθιστούν λιγότερο αρεστό στους ουρανίσκους των καταναλωτών.
Ωστόσο, οι χιλιανοί αμπελοκαλλιεργητές εκφράζουν -ή έστω προσπαθούν- όλο και περισσότερο μια διαφορετική πλευρά αυτής της ποικιλίας, η οποία είναι πιο λεπτή, πιο ισορροπημένη, ντελικάτη και πιο κοντά στις απαιτήσεις της αγοράς. Πολλοί χρησιμοποιούν λιγότερο καινούρια βαρέλια, τα φρούτα είναι πιο φρέσκα και οι πράσινες νότες που καθιστούσαν το κρασί δυσκολόπιοτο έχουν μειωθεί σε ένταση με σκοπό να γίνει ένα πιο αρμονικό κρασί.
Τα χαρακτηριστικά κόκκινα φύλλα του Carmenere
Οι ποικιλίες του Bordeaux, συμπεριλαμβανομένου και του Carmenère, έφθασαν στη Νότια Αμερική στη δεκαετία του 1850, όταν το έφεραν εύπορες χιλιανές οικογένειες που ήθελαν να μιμηθούν το στυλ του κρασιού που έπιναν στην Ευρώπη. Κατά την άφιξη τους στη Χιλή τα αμπέλια δεν διακρίνονταν ανα ποικιλία. Απλά ονομάστηκαν "Bordeaux κόκκινο" είτε "Bordeaux λευκό" και χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργήσουν ένα "χαρμάνι χωραφιού" καθώς στο ίδιο κομμάτι γης υπήρχαν διάφορες ποικιλίες οι οποίες συν-οινοποιούνταν όλες μαζί. Η σήμανση της ποικιλίας δεν ήταν ακόμη συνηθισμένη.
Στα τέλη του 19ου αιώνα η φυλλοξήρα κατέστρεψε τους αμπελώνες της Ευρώπης, φτάνοντας στο Μπορντό το 1869. Οι περισσότεροι όμως οινοποιοί με την αναφύτευση των αμπελώνων της περιοχής, δε δέχτηκαν να συμπεριλάβουν το Carmenère. Εκτός από το γεγονός ότι το Carmenère ήταν δύσκολο να εμβολιαστεί, η παρατεταμένη και καθυστερημένη περίοδος ωρίμασης της ποικιλίας αποδείχτηκε ασύμφορη οικονομικά σε σχέση με άλλες ποικιλίες καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που το Carmenère απλά δεν ωρίμαζε! Μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα η ποικιλία θεωρούνταν εξαφανισμένη.

Και σε πανοραμική άποψη
Τις δεκαετίες του '80 και '90 καθώς άρχισαν οι ξένες επενδύσεις σε χιλιανά οινοποιεία και αφού η στρατιωτική δικτατορία της χώρας άρθηκε το 1990, η Χιλή είχε όλες τις προϋποθέσεις για να δημιουργήσει ποιοτικά κρασιά. Μέχρι τότε οι χιλιανοί θεωρούσαν πως καλλιεργούνταν δύο είδη Merlot στους αμπελώνες, με παρόμοια σχήματα φύλλων και σταφυλιών, αλλά διαφορετικές συμπεριφορές ωρίμασης και χρωματισμό των φύλλων. Οι οινοποιοί απλά ονόμασαν την ποικιλία που ωρίμαζε αργότερα και είχε κόκκινα φύλλα το φθινόπωρο, «καθυστερημένο Merlot» ή «Χιλιανό Merlot» και τα χαρμάνιαζαν μαζί. 
Τον Νοέμβριο του 1994 επισκέφθηκε τη Χιλή ο Γάλλος αμπελογράφος Jean-Michel Boursiquot. Ο Boursiquot όταν αντίκρισε τα "Χιλιανά Merlot", αντιλήφθηκε πως δεν έμοιαζαν με κανένα Merlot που είχε δει ως τότε. Το χρώμα των βλαστών και των λουλουδιών σ' αυτούς ώθησε τον Boursiquot να εξάγει το συμπέρασμα ότι δεν ήταν Merlot, αλλά Carmenère - μια ποικιλία που δεν είχε δει ποτέ σε κανέναν αμπελώνα. Με την επιστροφή του στην Γαλλία ο Boursiquot επιβεβαίωσε τη θεωρία ότι προ-φυλλοξηρικά Carmenère υπάρχουν στους αμπελώνες της Χιλής. (Μια παρόμοια ανακάλυψη αργότερα συνέβη και στο Veneto της Ιταλίας, όπου αμπέλια με την ονομασία Cabernet Franc αποκαλύφθηκε επίσης ότι είναι Carmenère).
Από το 2017, το Carmenère είναι η τρίτη σε έκταση καλλιέργειας ερυθρή ποικιλία στη Χιλή, μετά το Cabernet Sauvignon και το Merlot, ενώ η μόνη άλλη χώρα με σημαντική συγκέντρωση Carmenère είναι η Κίνα αν και υπάρχουν σποραδικές καλλιέργειες σε ΗΠΑ και Ιταλία. Για 23 χρόνια, οι χιλιανοί παραγωγοί έχουν πειραματιστεί με τις βέλτιστες πρακτικές τόσο στον αμπελώνα όσο και στο οινοποιείο πηγαίνοντας την ποικιλία ένα βήμα πιο μπροστά από ότι την παρέλαβαν.
Share on Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου